فست فود زنجیره ای رونفیله

فست فود زنجیره‌ای رونفیله با هدف معرفی طعم ایرانی غذاهای فست فودی به ثبت رسید، رسپی و منوی غذای فست فودهای رونفیله توسط بهترین سرآشپزهای کشور و پس از سال‌ها تحقیق، تنظیم و توسط کارشناسان تغذیه تأیید شده است.

مواد اولیه‌ای که در خط تولید فست فود رونفیله به‌کار می‌رود از بهترین تولیدکننده‌ها و عرضه‌کننده‌های مواد اولیه فست فود، بعد از کنترل کیفیت و تأیید استاندارد، تهیه و در اختیار شعب فست فود رونفیله قرار می‌گیرد. منوی غذای رونفیله شامل مرغ سوخاری یا کنتاکی که با طعم‌دهنده‌ها و رسپی خاص تهیه می‌شود، انواع پیتزای ایتالیایی و پیتزای آمریکایی، انواع برگر با سس مخصوص است. در صورت درخواست جهت اخذ نمایندگی برند فست فود زنجیره‌ای رونفیله، تمامی مراحل راه‌اندازی فست‌فود از مشاوره اولیه و طراحی و اجرای دکوراسیون تا تبلیغات و فروش توسط کادر مجرب و حرفه‌ای راه اندازی فست فود انجام خواهد شد. شعب فست فود رونفیله باهدف اتوماسیون و افزایش بهره‌وری توسط پیشرفته‌ترین تجهیزات آشپزخانه فست فود، تجهیز می‌شوند. استخدام پرسنل فست فود توسط سرآشپزهای حرفه‌ای انجام می‌شود و در خصوص نحوه آماده‌سازی غذا، پخت غذا و استفاده و نگهداری از تجهیزات آشپزخانه آموزش می‌بینند.

درباره برند فست فود زنجیره‌ای رونفیله
منوی غذای فست فود رونفیله
فهرست شعب فست فود زنجیره‌ای رونفیله

فست فود رونفیله

اعطای نمایندگی فست فود رونفیله

فست فود زنجیره‌ای رونفیله

 

رونفیله

فست فود زنجیره‌ای رونفیله

فست فود زنجیره‌ای رونفیله با هدف معرفی طعم ایرانی غذاهای فست فودی به ثبت رسید، رسپی و منوی غذای فست فودهای رونفیله توسط بهترین سرآشپزهای کشور و پس از سال‌ها تحقیق، تنظیم و توسط کارشناسان تغذیه تأیید شده است.

مواد اولیه‌ای که در خط تولید فست فود رونفیله به‌کار می‌رود از بهترین تولیدکننده‌ها و عرضه‌کننده‌های مواد اولیه فست فود، بعد از کنترل کیفیت و تأیید استاندارد، تهیه و در اختیار شعب فست فود رونفیله قرار می‌گیرد. منوی غذای رونفیله شامل مرغ سوخاری یا کنتاکی که با طعم‌دهنده‌ها و رسپی خاص تهیه می‌شود، انواع پیتزای ایتالیایی و پیتزای آمریکایی، انواع برگر با سس مخصوص است. در صورت درخواست جهت اخذ نمایندگی برند فست فود زنجیره‌ای رونفیله، تمامی مراحل راه‌اندازی فست‌فود از مشاوره اولیه و طراحی و اجرای دکوراسیون تا تبلیغات و فروش توسط کادر مجرب و حرفه‌ای راه اندازی فست فود انجام خواهد شد. شعب فست فود رونفیله باهدف اتوماسیون و افزایش بهره‌وری توسط پیشرفته‌ترین تجهیزات آشپزخانه فست فود، تجهیز می‌شوند. استخدام پرسنل فست فود توسط سرآشپزهای حرفه‌ای انجام می‌شود و در خصوص نحوه آماده‌سازی غذا، پخت غذا و استفاده و نگهداری از تجهیزات آشپزخانه آموزش می‌بینند.

درباره برند فست فود زنجیره‌ای رونفیله
منوی غذای فست فود رونفیله
فهرست شعب فست فود زنجیره‌ای رونفیله

فست فود رونفیله

اعطای نمایندگی فست فود رونفیله

تشدید وضعیت نامطلوب کتاب

به گزارش کتابونه؛ امیرمسعود شهرام‌نیا چهارشنبه، نهم آبان‌ماه، در آیین افتتاح سیزدهمین نمایشگاه کتاب چهارمحال و بختیاری با اشاره به اینکه این نمایشگاه سیصدوشصت‌وششمین نمایشگاه استانی کتاب در کشور است، گفت: توجه دادن مردم به کتاب و کتابخوانی هدف اصلی برگزاری نمایشگاه‌های کتاب در کشور است.

او نمایشگاه‌های کتاب استان‌ها را موجب ایجاد هیجان کتاب و کتابخوانی در جامعه عنوان و اظهار کرد: امید است با برگزاری نمایشگاه‌های بزرگ کتاب در استان‌ها شاهد رونق فرهنگ کتابخوانی در کشور باشیم.

شهرام‌‎نیا تصریح کرد: خبرها و حمایت‌های خوبی در حوزه کتاب اعلام شده است و اخیرا نیز سامانه تامین کاغذ یارانه‌ای افتتاح شد که در راستای حمایت از ناشران و کاهش قیمت کتاب موثر خواهد بود.
او نمایشگاه‌های کتاب چهارمحال و بختیاری را در کشور افتخارآفرین خواند و بیان کرد: نمایشگاه‌های کتاب استان به دلیل استقبال زیاد مردم استان بسیار مطرح شده است؛ ناشران بسیاری به حضور در این نمایشگاه علاقه‌مند بودند و کار انتخاب ناشران برای ما سخت بود.

مدیرعامل موسسه نمایشگاه‌های فرهنگی ایران رکود فروش در کتابفروشی‌ها به دلیل برپایی نمایشگاه کتاب را از دغدغه‌های این موسسه خواند و خاطرنشان کرد: در همین راستا نیز ۱۲ کتابفروشی در سطح استان همزمان با نمایشگاه بزرگ کتاب، کتاب‌های خود را با همان تخفیف نمایشگاه عرضه می‌کنند.

شهرام‌نیا همدلی و همکاری مسئولین استان در برگزاری این نمایشگاه را ستودنی دانست و گفت: امید است این همدلی در راستای حمایت از فرهنگ کتاب و کتابخوانی و توسعه نشر و در نتیجه آن افزایش سرانه مطالعه نیز اثرگذار باشد.

او با بیان اینکه غرفه متمرکز نیز برای ناشرانی که نتوانسته‌اند در این نمایشگاه حضور یابند دایر است، گفت: بازدیدکنندگان می‌توانند از طریق اَپ نمایشگاه یا کیوسک‌های «از من بپرس» کتاب موردنظر خود در نمایشگاه کتاب را به راحتی جست‌وجو کنند.

منبع: ایسنا

انتهای پیام

مشکلات در چرخه و فرآیندهای رسیدن کتاب به دست مردم

به گزارش کتابونه؛  محسن جوادی در مراسم افتتاحیه نمایشگاه کتاب اصفهان که عصر امروز (۹ آبان‌ماه) در محل دائمی نمایشگاه‌های بین المللی اصفهان برگزار شد، اظهار کرد: اگر به وسیله نمایشگاه‌های کتاب خصوصاً نمایشگاه‌های استانی کتاب به دست خریدار و نیازمند واقعی آن برسد لایه‌های دیگر چرخه تولید و نشر کتاب شامل نویسندگان، ناشر و توزیع‌کننده نیز سود خواهند برد و به اقتصاد نشر کمک می‌شود. امیدواریم نمایشگاه‌های استانی به چرخه نشر کتاب کمک کند و موجب کامل شدن و فعال‌تر شدن این چرخه شود.

جوادی با اشاره به طرح‌های دیگر برای حمایت از کتاب گفت: روستاهای طرفدار کتاب و باشگاه‌های کتاب‌خوانی به عنوان دستور کار در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای توسعه کتاب‌خوانی دنبال می‌شود. علاوه بر این طرح‌هایی مانند طرح گرنت در دستور کار قرار گرفته است.

 

او در ادامه با اشاره به کتاب ابن سینا گفت: حدود ۲۰۰ سال پیش کتابی توسط ابن سینا نوشته شده که اکنون در دانشگاه های پاریس و لندن به عنوان کتاب درسی و مرجع مورد استفاده قرار می گیرد. اکنون نیز ما باید به شکلی فعالیت کنیم تا کتاب های فاخر تولید کنیم و کارمان این گونه در کشورها و دانشگاه های معتبر جهان مورد استفاده قرار گیرد.

معاون امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اظهار کرد: امیدوارم اصفهان مانند گذشته جایگاه خود را در کتاب خوانی پیدا کند و شاهد تولید کتاب های فاخر در این استان باشیم.

محسن جوادی سخنان خود را با پیشنهاد راه اندازی جایزه کتاب سال اصفهان به پایان برد و گفت: یکی از پیشنهادات من برای این استان راه‌اندازی جایزه کتاب سال اصفهان به صورت بین المللی است و راه اندازی دبیرخانه ای برای این موضوع لازم و ضروری است. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز حمایت‌های لازم را در این خصوص انجام می‌دهد.

انتهای پیام/

 

فست فود زنجیره ای رونفیله

فست فود زنجیره ای رونفیله

رونفیله
فست فود زنجیره‌ای رونفیله

فست فود زنجیره‌ای رونفیله با هدف معرفی طعم ایرانی غذاهای فست فودی به ثبت رسید، رسپی و منوی غذای فست فودهای رونفیله توسط بهترین سرآشپزهای کشور و پس از سال‌ها تحقیق، تنظیم و توسط کارشناسان تغذیه تأیید شده است.

مواد اولیه‌ای که در خط تولید فست فود رونفیله به‌کار می‌رود از بهترین تولیدکننده‌ها و…

View On WordPress

وزیر ارشاد: اربعین مسئله‌ای فراجناحی و فراحزبی است

به گزارش کتابونه؛  سید عباس صالحی روز چهارشنبه درحاشیه نشست هیات دولت در جمع خبرنگاران در پاسخ به سوالی مبنی براینکه برخورد سیاسی با موضوع اربعین چه آسیب‌هایی را می‌تواند به دنبال داشته باشد، جایگاه، عظمت، ابعاد گوناگون مراسم اربعین حسینی و پیاده روی این ایام را یادآوری و عنوان کرد: هفت-هشت سال پیش، حدود۴۰ تا۵۰ هزار نفری برای حضور در مراسم اربعین از ایران به عتبات عالیات اعزام می‌شدند اما امروز این جمعیت به بیش از دو میلیون نفر رسیده است.

به گفته این عضو کابینه دولت دوازدهم، اینکه دراین بازه زمانی ۲۰ روزه این حجم جمعیت از کشور خارج و و به آن بازمی‌گردند نیازمند تدارکات، خدمات، ایجاد بسترها و زیرساخت‌های فراوانی است که همه آنها از پیش توسط دولت مهیا شده است.

صالحی درعین حال با یادآوری اینکه طی این چند سال شاهد افزایش چشمیگر جمعیت عاشق و مشتاق عزیمت به راهپیمایی اربعین و عتبات عالیات بوده و هستیم، تاکید کرد: مرحله به مرحله پاره‌ای از اشکلات، مسائل و مشکلات مربوط به رفت و برگشت زوار محترم کاهش محسوسی پیدا کرده و امروز این مشکلات به کمترین میزان رسیده است.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با اشاره به وجود مشکلاتی در حوزه ویزای زائران، عنوان کرد: به عنوان مثال برخی بدون ویزا قصد خروج از کشور را برای حضور در راهپیمایی اربعین داشتند که مشکلاتی را پدید می آورد از این رو امسال در کوتاه‌ترین بازه زمانی از طریق سامانه سما ویزاها صادر و به بدست افراد رسید.

به گفته وی مشکل دیگر در گیت‌های خروجی در مرزهای مهران و دیگر مرزها بود که با اتخاذ تدابیر و فراهم آوردن بستر و زیرساخت‌های درنظر گرفته شده توسط دولت، امسال زمان خروج از گیت‌ها به ۳۰ ثانیه تا یک دقیقه رسید.

وی به حضور پنجشنبه گذشته خود در مرز مهران اشاره کرد و گفت: در مرز از زائران سوال کردم که در خروج از کشور با چه شکلی آبا مشکلی مواجه هستند؟ همگی با بیان اینکه خروج از گیت‌ها به کمتر از یک دقیقه رسیده از امکانات درنظر گرفته شده در مرز رضایت داشتند.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی تاکید کرد: خوشبختانه مشکلات خروج به کمترین حد رسیده است و این در حالیست که سالهای گذشته زائران ساعت‌ها در مرز پشت گیت‌ها می ماندند. امسال با افزایش گیت‌ها و خدمات، ترافیک مسیر حرکت به سمت مهران بسیار روان شده بود.

صالحی با تاکید بر این که خروج و ورود همزمان دو میلیون نفر بطور طبیعی مشکلاتی را به همراه خواهد داشت، گفت: امسال سرعت خدمت‌رسانی با سالهای گذشته قابل مقایسه نبود.

عضو کابینه دولت دوازدهم اظهار داشت: درجلسه هیات دولت امروز هم رئیس جمهوری محترم برای ایجاد تسهیلات لازم جهت تردد و ورود زائران از عتبات عالیات تاکید کرد.

۱۳ آبان نماد عزت و غیرت ملی محسوب می‌شود

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در ادامه سخنان خود با اشاره به موضوع ۱۳ آبان و اهمیت این روز برای جمهوری اسلامی ایران، تاکید کرد: این روز همواره برای ما نماد عزت و غیرت ملی بوده و هست و به نوعی در حافظه ملی کشور و نظام ما جا پیدا کرده و نهادینه شده است.

صالحی درباره پیام ۱۳آبان جاری هم، تصریح کرد: از سال ۱۳۴۲ که حضرت امام (ره) در مقابل کاپیتولاسیون قیام کرد و عزت ملی ایران را یادآور شد، جامعه ایرانی اجازه نمی‌دهد که با تصویب کاپیتولاسیون فضایی برای شکست غرور ملی پدید آید.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی ادامه داد: به نظر می‌آید این تاریخ به نوعی به حافظه تاریخی و اجتماعی ما کمک کرده که دردوره‌های مختلف با عزت، غیرت و غرور ملی نظام و این سرزمین همراه بوده است.

صالحی درعین حال گفت: ۱۳آبان امسال نیز برگ دیگری درارتباط با تاریخ گذشته این کشور محسوب می شود که بطور یقین غرور و افتخار ملی را بیش از گذشته پربارتر خواهد کرد.

 

منبع: ایرنا

 

انتهای پیام/

 

گذری بر کتاب “پدیدارشناسی تجربه زیباشناختی”

به گزارش کتابونه؛  بر خلاف «پدیدارشناسی هنرها» که به بررسی پدیدار شدن هنرها در طول تاریخ می‌پردازد و «پدیدارشناسی هنری» که بیشتر بر چگونگی بیان هنری درباره واقعیت و حقیقت تمرکز دارد – مدعی کشف حقیقت است. در حیطه «پدیدارشناسی هنر»، پدیدارشناس می‌کوشد ساحتی از گشایش مجدد نسبت به جهان یا «دیگرگونه نگریستن» به جهان را بیاموزد تا وجوه دیگری از حقیقت را برملا کند. هدف پدیدارشناس هنر، نه بررسی و تحلیل آثار هنری هنرمندان، بلکه ایجاد نوعی از بازنگریستن به هنر و روش هنری است تا از طریق آن بتوان به حقیقتی که هنر و اثر هنری مکشوف می‌کند، دست یافت و جهان را از وجهی هنری مورد بازشناسی قرار داد.

در این مسیر، پدیدارشناس هنر خود را موظف می‌داند که اثر هنری را «به خودی خود» و بدون ارجاع  به عوالم دیگر تفسیر کند. نتیجتاً پدیدارشناس در این راستا، از ادعای اثبات‌ناپذیر درباره اثر هنری دست می‌کشد تا به حقیقت یا آنچه واقعاً می‌توان درباره هنر و اثر هنری «فی حد ذاته» مطرح کرد، نزدیک و نزدیکتر ‌شود. بدین‌ترتیب مقصد پدیدارشناس هنر، داوری یا ارزش‌گذاری اثر هنری نیست، بلکه حس کردن و فهم ماهیت و حقیقت اثر هنری، اولویت اصلی را دارد. از این نظر آنگونه که «موریس مرلوپونتی» به شکلی خلاقانه صورت‌بندی کرده است، “پدیدارشناس «فضاهای تهی»، «دست‌نخورده» و «سکوت‌ها» را می‌کاود” و این کاوش همان عنصر اصلی کلیت پدیدارشناسی است که از هوسرل تا پدیدارشناسان پست‌مدرن امروزی، همه به دنبال دستیابی به آن بوده و هستند و اگر پدیدارشناسی واجد اهمیتی است، دقیقا به دلیل همین کاوش امر مغفول و مسکوت مانده، دست‌نخوره و در نتیجه تا حد زیادی رازآمیز و اسطوره‌ای‌شده است.

نیل به این نوع از بصیرت و تفسیر، نیازمند ورود به بحث‌های تحلیلی دقیق و البته خلاقانه درباره شناخت و ادارک و مناسبات سوژه و ابژه است و وقتی از پدیدارشناسی در عرصه هنر حرف می‌زنیم تحلیل اداراک حسانی و تجربه زیبایی‌شناختی و همچنین بحث از سوژه و ابژه زیبایی‌شناختی اهمیت فوق‌العاده پیدا می‌کند. این مباحث دقیقا همان موضوعاتی است که «میکل دوفرن» (۱۹۱۰ – ۱۹۹۵) فیلسوف و پدیدارشناس مهم فرانسوی در اثر مهمش با عنوان «پدیدارشناسی تجربه زیبایی‌شناختی» مورد کاوش و تحلیل قرار داده است؛ اثری که چندی پیش با ترجمه «فاطمه بنویدی»، در قالب مجموعه «نقدهای بهنگام»، به همت «نظر ورا» به فارسی منتشر شد.

دوفرن که شخصیت فکری تقریبا ناشناخته‌ یا کمتر شناخته‌شده‌ای در ایران است یکی از مهمترین چهره‌های پدیدارشناسی کلاسیک هنر در فرانسه محسوب می‌شود و به زعم کارشناسان این حوزه، کتاب مفصل «پدیدارشناسی تجربه زیباشناختی» او تحولی بنیادین در حوزه زیبایی‌شناسی معاصر ایجاد کرده است. این کتاب که در سال ۱۹۵۳ در فرانسه انتشار یافت در کنار آثار دیگر مرتبط با پدیدارشناسی اعم از کتابهای ژان پل سارتر، پل ریکور، ریموند پولینز، موریس مرلوپونتی و… که تقریبا همزمان و در طول یک دهه در فرانسه منتشر شد، حوزه فکری موجود در کشور فرانسه را به یکی از مراکز جدید و جدی جنبش پدیدارشناسی غرب تبدیل کرد؛ به طوری که می‌توان دهه‌ای را که‌ با پایان جنگ جهانی دوم در فرانسه آغاز می‌شود، به عنوان دورانی قلمداد کرد که نه تنها پدیدارشناسی فرانسوی در آن تثبیت می‌شود، بلکه دوره طلایی خود را از سر می‌گذراند. البته پدیدارشناسی در این دوره چندان معطوف به هنر نبوده و شاید شاخص‌ترین چهره‌ای که این عطف نظر به هنر از منظر پدیدارشناسی را داشت، همین میکل دوفرن باشد.

او که تا حد زیادی تحت تاثیر ادموند هوسرل و تا اندزه‌ای هم متاثر از شاگر ناخلف هوسرل در پدیدارشناسی، مارتین هایدگر بود تلاش کرد با استفاده از تقلیل پدیدارشناختی و حیث التفاتی آگاهی هنری و با تاکید بر ادارک زیبایی‌شناختی مبتنی بر تجربه زیسته هنری (متاثر از هوسرل) و همچنین با تمرکز یر اهمیت هستی‌شناختی این تجربه به عنوان نوعی انکشاف هستی و از این رو نفی وجه ایده‌آلیستی پدیدارشناختیِ هوسرل (متاثر از هایدگر)، طرحی کلی را برای تبیین تجربه زیبایی‌شناختی به طور عم ارائه دهد. البته او در این مسیر خود را وام‌دار چهره‌هایی چون سارتر و مرلوپونتی هم می‌دانست و صراحتاً مشخص کرده بود که نمی‌خواهد عیناً پا بر جای پای هوسرل بگذارد، بلکه در صدد است تا پدیدارشناسی را به معنایی فهم و تبیین کند که سارتر و مرلوپونتی آن را در محیط فرانسه مورد استفاده قرار داده بودند.

کتاب «پدیدارشناسی تجربه زیباشناختی» دوفرن از دو بخش اصلی و مفصل و بخش سوم موجزتری تشکیل شده است. در بخش نخست، او «ابژه زیبایی‌شناختی» را مورد بحث و تحلیل پدیدارشناختی قرار می‌دهد و در بخش دوم، نظریه‌اش درباره «ادراک زیبایی‌شناختی» را بیان می‌کند. بحث‌های مفصل او درباره این موضوع تشکیل‌دهنده طرح نهایی او از کلیت «تجربه زیبایی‌شناسی» از یک منظر پدیدارشناسانه است.

به اعتقاد دوفرن، تجربه زیبایی‌شناسی با احساس اولیه و بنیادین زیبایی‌شناختی تطابق دارد؛ در این احساس، آنچه به وسیله حواس ادراک می‌شود خودش را به شکل یک تجربه زیسته عرضه می‌کند. از این نظر رابطه سوژه با اثر هنری، سرمنشاء پیدایش کل تجربه زیبایی‌شناختی است. نکته مهم در این زمینه آن است که منظور دوفرن از این تجربه، تجربه تماشاگر است، نه آفریننده اثر هنری؛ چرا که تجربه تماشاگر است که به درک اثر هنری منجر می‌شود. از نظر او آفریننده اثر هنری نوعی درک درونی و بی‌واسطه دارد که اساساً به روانشناسی شخصی هنرمند برمی‌گردد.

طبق نظر دوفرن، فرق تجربه زیبایی‌شناختی با تجربه‌های دیگر این است که در تجربه زیبایی‌شناختی نوعی تامل هنری وجود دارد که خود مطلوب بالذات است، یعنی ما به منظور «چیز دیگری» به آن وارد نمی‌شویم، درست برعکس دیگر تاملاتمان که برای نیل به مقصد خاصی، مثلاً کشف «چیز دیگری» به آن می‌پردازیم. برای مثال این نوع تامل زیبایی‌شناختی، با تامل ما برای جستجوی شماره تلفن در دفترچه تلفن فرق دارد، ما در آن تامل، به خاطر خود تامل، هیچ لذتی نمی‌بریم، بلکه به شتاب از آن می‌گذریم تا به نتیجه مورد نظرمان برسیم. اما در تجربه زیبایی‌شناسی، لذت از تامل در خصوص اثر هنری، امری بالذات است.

در فصل سوم کتاب «پدیدارشناسی تجربه زیبایی‌شناختی»، دوفرن از امکان یک علم زیبایی‌شناسی محض بحث کرده است؛ ایده‌ای که کانت هم تقریبا دو قرن پیش از دوفرن درباره آن بحث کرده بود و برخلاف دوفرن که معتقد است نیل به علم زیبایی‌شناسی محض ممکن است، گفته بود امکان چنین علمی وجود ندارد. کانت در روش نقادانه خاص خود، به رد زیبایی‌شناسی به مثابه علم پرداخته بود و فقط نقد زیبایی‌شناسی، یعنی معرفت‌شناسی آن را امکان‌پذیر می‌دانست. او در کتاب «نقد قوه حکم» به صراحت اعلام کرده بود که «نه علمی از زیبا، بلکه فقط نقد آن و نه علم زیبا، بلکه فقط هنر زیبا وجود دارد». اما دوفرن در بخش سوم کتابش می‌خواهد ثابت کند که ما علمی از زیبا داریم و اساساً امکان علم زیبایی‌شناسی محض وجود دارد.

در این زمینه دوفرن اعتقاد دارد که نسبت و تقابل ابژه زیبایی‌شناختی در یک سو و ادراک و تجربه زیبایی‌شناختی در سوی دیگر، یک نسبت و تقابل تضایفی (متضایف) است و نمی‌توان یکی را از دیگری جدا کرد. از نظر او این تجربه زیبایی‌شناختی است که به امر زیبا و زیبایی قوام می‌دهد و هر چند در ذهنیت مشترک آدمیان، ابژه‌های زیبایی‌شناختی مستقل تلقی می‌شوند، با این حال، این «آگاهی» است که به آن ابژه در مقام امر زیبا قوام و شکل می‌بخشد. به همین علت، دوفرن هرگونه نسبیت‌انگاری را در حوزه زیبایی‌شناسی طرد می‌کند و راه را برای کشف یک ماهیت و ذات وحدانی برای هنر، ورای پدیدارهای هنری، و در نتیجه حصول زیبایی‌شناسی محض و مطلق به مثابه یک علم را هموار می‌سازد.

کتاب «پدیدارشناسی تجربه زیبایی‌شناختی» از آثار جدی منتشر شده در دوارن کنونی است و مطالعه و هضم آن برای جامعه هنری، منتقدان هنر و همه کنشگران هنری در ایران امری ضروری است؛ دورانی که تامل جدی در خصوص هنر و نسبت آن با حقیقت به امری نادر و غنیمتی کم‌یاب بدل شده و عموم آنچه که به عنوان «فعالیت هنری» توسط یک «جامعه هنری»‌ به انحصار درآمده، وجهی کاملا تجاری، نمایشی، غیرمتملانه و تا حد زیادی مبتذل پیدا کرده است. دورانی که همه ظرفیت‌های هنر برای راهنمون شدن آدمی به حقیقت، تبدیل به پزها و ژست‌ها و ماسک‌هایی برای پنهان کردن واقعیت و حقیقت در خصوص مدعیان پوشالی هنر شده است.

منبع: تسنیم

انتهای پیام/

 

بررسی ادبیات دانشگاهی کشور

به گزارش کتابونه؛  هرچند در سال‌های اخیر تلاش شده تا بنیه‌های نقد ادبی در دانشگاه‌ها با افزودن واحدهای درسی و یا افزایش کمی پایان‌نامه‌های دانشگاهی مرتبط با این حوزه قوی‌تر و مستحکم‌تر شود، اما نتیجه حاصل شده چندان مورد قبول اهل علم و تحقیق نیست. شاید یکی از دلایل این امر، کم‌سابقه بودن موضوع نقد در چهارچوب‌های دانشگاهی و علمی باشد. هرچند می‌توان در کنار این موضوع، گزینه‌های دیگری نیز مطرح کرد؛ گزینه‌هایی چون تأثیر روابط اجتماعی در ایران بر نقد منصفانه، نقدپذیر نبودن ما ایرانی‌ها، آشنایی کم دانشجویان با مبانی فلسفی و نظریات ادبی و … .

در کنار همه این مسائل یک نکته مهم دیگر نیز مطرح است: با وجود تلاش‌هایی که در سال‌های گذشته انجام شده، به نظر می‌رسد که جریان نقد ادبی کشور بیشتر نگاه به نظریات ادبیات غرب دارد و ما هنوز دستمان از داشتن نقد ادبی بومی تهی است. از این جهت می‌توان مدعی شد که ادبیات در دانشگاه‌ها اگرچه تلاش دارد تا پویاتر از گذشته حرکت کند، اما گرفتار آزمون و خطا در این وادی است.

مهیار علوی مقدم، استادیار دانشگاه و پژوهشگر، در کتاب جدید خود با عنوان «مطالعات ادبی هرمنوتیک متن‌شناختی» به این موضوع پرداخته است که چرا ادبیات دانشگاهی ناتوان و کم‌بنیه به کار خود ادامه می‌دهد. از منظر علوی مقدم، یکی از اصلی‌ترین عوامل پدیدار شدن این جریان، ناآشنایی دانشگاهیان، اعم از اساتید و دانشجویان با مباحث نقد ادبی و مبانی فلسفی است.

«مطالعات ادبی هرمنوتیک متن‌شناختی» را انتشارات سخن به تازگی منتشر کرده است. در معرفی این اثر آمده است: در میان تمام کندو کاوها در ضعف و ناتوانی ادبیات دانشگاهی، شاید بنیادی‌‌ترین عامل این نابسامانی را بتوان دور ماندن ادبیات از اندیشه‌های علمی، نظری و فلسفی معاصر و بی‌اعتنایی اهل ادب و فرهیختگان دانشور با مباحث نقد و تحلیل آثار ادبی و مبانی فلسفی ادبیات، دانست.

ناگفته پیداست که نقد و تحلیل علمی، منسجم، ژرف و امروزینه اثر ادبی، بدون بهره‌مندی از مباحث نظری ادبیات و عدم توجه به نظام فکری مشخص و دیدگاه‌ علمی منسجم،‌ چندان ره به جایی نمی‌برد.

آشنایی آنان که در حوزه ادبیات درون دانشگاهی جای می‌گیرند با مباحث علمی، نظری و فلسفی، به ویژه رویکردهایی که در دهه‌های پایانی سده بیستم و سال‌های نخستین سده بیست و یکم به سخن مشترک دانایی انسان در درک و فهم دانش‌های گوناگون بشری تبدیل شده است، موجب می‌شود پژوهش‌های ادبی در این حوزه، از عقلانیت،‌ معیارپذیری و فراگیری بیشتری بهره‌مند شود. از میان این رویکردها، هرمنوتیک، جایگاهی در خور توجه دارد.

این نوشتار در پی چاره‌نگری همه‌جانبه ضعف و ناتوانی ادبیات دانشگاهی که به آن اشاره‌ای شد نیست و می‌توان آن را به مثابه گامی مقدماتی و چه بسا نه چندان استوار در این پهنه به شمار آورد.

«مطالعات ادبی هرمنوتیک متن‌شناختی» در ۲۴۰ صفحه و به قیمت ۳۵ هزار تومان از سوی نشر سخن منتشر شده است.

منبع: تسنیم

انتهای پیام/

تاملی بر کتاب “پنج حلقه”

به گزارش کتابونه؛   سال گذشته نشر ورا ترجمه کتابی از میاموتو موساشی یکی از شمشیرزنان قدیمی ژاپنی را با نام «پنج حلقه» منتشر کرد که اثری درباره طریقت جنگ‌آوری سامورایی‌ها است و می‌توان آن را کتابی در عرصه سیر و سلوک درونی انسان توصیف کرد. مکتبی که این شمشیرزن و مولف در کتابش، معرفی می‌کند «تدبیر بزرگ‌مقیاس» است که برای یک شمشیرزن توصیه می‌شود.

نویسنده این کتاب که توسط حسین میرشکرایی ترجمه شده، متولد سال ۱۵۸۴ میلادی در ژاپن است؛ یعنی ژاپنی که دورانی بیش از ۴ قرن جنگ و درگیری داخلی را در پیش و بازیابی را در پیش روی خود داشته است. دوره‌ای که این کتاب در آن نوشته شده، ژاپن از نظر اجتماعی، ۴ طبقه داشته که عبارت بودند از: سامورایی‌ها، دهقانان، پیشه‌وران و بازرگانان. آن‌طور که می‌خوانیم طبقه سامورایی‌ها از نظر ثروت و دارایی جایگاه چندانی نداشته اما از جهت عزت و احترام، بین مردم جایگاه خوبی داشته است. به هر حال، ژاپن آن روز، اوضاع نابه‌سامان و بی‌ثباتی را تجربه می‌کرده که در آن، هر منطقه دارای اربابی و هر ارباب هم دارای نفرات و سامورایی‌های مختلفی بوده است. آشنایی عموم مردم ایران با سامورایی‌ها در شمشیرزنی و احتمالا هاراگیری یا خودکشی خودخواسته آن‌ها خلاصه شده که هاراگیری یا سپوکو، عموما با شوخی و مطایبه‌هایی بین فرهنگ عامه ما همراه است. اما مرام و مکتب سامورایی، ابعاد و زاویه‌های جالبی دارد که قابل تامل و تفکر هستند.

تعریف رونین

سامورایی‌ها به بیان ساده‌تر شمشیرزن‌های مزدور یک ارباب بودند که رفتار و اصول خاص خود را داشتند. همان‌طور که فیلم سینمایی معروف «رونین» با بازی رابرت دنیرو (محصول سال ۱۹۹۸) این لغت را معرفی کرده، ساموراییان که اربابشان می‌مرد،‌ کشته می‌شد و یا خودشان از کارافتاده می‌شدند، به «رونین» معروف بودند. بنابراین رونین یعنی سامورایی بی‌ارباب. این سامورایی‌ها به پرسه‌زنی می‌پرداختند. نکته مهم دیگر این است که در عصری که رونین‌ها زیاد شده بودند، سیر و سلوک سامورایی‌ها در حال فراموش‌شدن بوده است. به همین دلیل عده‌ای سعی کردن خود را وقف حفظ هنرهای نظامی ژاپنی یعنی همان شیوه جنگیدن سامورایی‌ها کنند و هدفشان هم این بود که آیین سامورایی‌ها یعنی آزادگی و شرافت کهن خود را حفظ کنند.

طریقت شمشیر

چیزی که میاموتو موساشی در کتاب «پنج حلقه» ارائه می‌کند، مِتُدِ و سیره طریقت شمشیر (کِندو)ی اوست. طبقه سامورایی‌ها از قرن هشتم میلادی در ژاپن متولد شد و به محض تولد این طبقه، هنرهای نظامی یا همان آموزه‌های شمشیرزنی سامورایی‌ها که از مکتب ذن و احساسات شینتویی ریشه گرفته بود، تبدیل به عالی‌ترین نوع معرفت و چیزی تبدیل شد که مردم می‌توانستند بیاموزند. توجه به این نکته مهم است که هنرهای نظامی سامورایی‌ها فقط در شمشیرزنی به معنای حرکت دادن شمشیر برای کشتن حریف خلاصه نمی‌شود و گستردگی زیادی در زمینه معرفت و پرورش روح دارد. در واقع می‌توان طریقت شمشیر یا کندوی ژاپنی‌ها را یک سیره عرفانی برای پرورش روح و طی کردن مدارج عالی برای رسیدن به رستگاری از منظر ژاپنی‌ها دانست.

در دوران هرج و مرجی که از آن یاد شد، هر منطقه یا بخش اربابی داشت. این اربابان به لفظ ژاپنی به «دایمیو» معروف بودند و هر دایمیو پشتیبان یکی از مکاتب زیاد شمشیرزنی می‌شد. بنابراین زیردستان و افراد تحت امر هر دایمیو در اماکنی به تمرین و یادگیری هنر شمشیرزنی و کندو می‌پرداختند؛ چیزی که امروز میراث معنوی ژاپنی‌هاست.

قدم در راه گذاشتن سالک

با مطالعه آموزه‌های کندوهای استادان مختلف می‌توان دید که فرد طالب و انسانی که می‌خواست هنر شمشیرزنی را بیاموزد، در واقع معادل سالکِ عرفان اسلامی یا دیگر عرفان‌هاست؛ یعنی کسی که می‌خواهد شروع کند و قدم در ابتدای راه می‌گذارد. نکته جالب در این میان، تشابهاتی است که عرفان اسلامی که در واقع گونه‌ای از عرفان‌های جهان شرق است، با آموزه‌های مکتب کندو دارد. مثلا برای تمرین کندو، لازم است که شخص، خویشتن را واگذارد و تسلیم باشد؛ یعنی جمله‌ای که شاید بارها در کتاب‌هایی چون تذکره‌الاولیا یا دیگر متون نثر و نظم عرفان اسلامی ایرانی خوانده‌ایم. در بخشی از کتاب «پنج حلقه» آمده است: «طریقت شمشیر نه‌تنها شمشیرزنی بلکه زیستن براساس مرام‌نامه اخلاقی نخبگان سامورایی نیز هست. سامورایی باید چنان با مرگ رویارو شود که گویی جزئی از روال عادی زیستن است. آنکه در هر لحظه از زندگی روزمره خود پذیرای مصمم مرگ بود گویی یک استاد طریقت شمشیر بود.»

همین مساله رویارویی با  مرگ و هر لحظه آماده بودن برای مواجهه با آن، از تشابهات جالبی است که می‌توانیم نمونه‌اش را در برخورد تکان‌دهنده عطار نیشابوری با درویش دوره‌گرد ببینیم؛ درویشی که به سادگی کشکول خود را زیر سر گذاشته و با گفتن ذکر، از دنیا رفت و جان داد. نکته دیگر این‌که، سامورایی ها در آموزه‌هایشان فلسفه کنفوسیوسی هم دارند. مکتب ذن مستقیما به طبیعت راستین چیزها راه پیدا می‌کند و از پیچیدگی دوری می‌جوید. رهاورد ذن، تماما شخصی است. سهل و ممتنع بودن آموزه‌های ذن که میاموتو موساشی به آن اشاره می‌کند، در این جمله خلاصه می‌شود: «نقطه پایان همان آغاز است و حقیقت گران‌قدر، سادگی است.» جالب است که موساشی در ابتدا و انتهای امر به سهل و ممتنع بودن ماجرا اشاره می‌کند. یعنی همان‌طور که ابتدای کتاب جمله پیشین را درباره مکتب ذن آورده، در انتها و پس از آموزش فوت و فن‌های شمشیرزنی هم این جمله یا اعتراف صادقانه را می‌آورد که «هیچ مفهوم نهان و نهفته‌ای در شیوه‌های شمشیرزنی وجود ندارد. تنها باید اندیشه خویش را نکو دارید و مراعاتش نمایید تا محاسن تدبیر را بازشناسید.» البته رسیدن به مفهوم واقعی این جمله یعنی باور کردنش با عمق وجود، نیازمند طی همان مراحلی است که این استاد شمشیرزنی در کتابش آورده است.

یکی از مولفه‌های مهم آموزه‌های ابتدایی شمشیرزنی که نویسنده کتاب به آن اشاره می‌کند، نبود قوه خشم در شمشیرزن است: «همچنین نبود خشم در طریقت شمشیرزنی مهم است؛ به این معنی که رقیب را چونان مهمانی گرانمایه پذیرا باشید.»

تشابه شروع حرکت با عرفای بزرگ ایران و اسلام

مانند هرکدام از عرفا و سالکان طریقت عرفان اسلامی که از نقطه‌ای خاص و لحظه‌ای ویژه، جرقه‌ای در زندگانی‌شان زده شده و آتشی به جان‌شان افتاد تا به دنبال حقیقت بروند، موساشی هم تازه در سن ۵۰ سالگی خود به مراقبه و خاموشی و نوشتن کتاب «پنج حلقه» رو آورد. او از ۱۶ تا ۵۰ سالگی سفرهای زیادی کرد و رقیبان زیادی را در شمشیرزنی شکست داد یا کشت. همین سفرهای زیاد او یادآور این مصرع از سعدی است که «بسیار سفر باید تا پخته شود خامی». برای موساشی رسیدن به آن نقطه ۵۰ سال طول کشید و پس از آن بوده که خودش را برای جستجوی کمال ادراک و کشف حقیقت در طریقت شمشیر وقف کرده است. یکی از مراقبه‌های او، ۲ سال در غاری در یک کوهستان به طول انجامید. آن‌طور که در کتاب می‌خوانیم: «او زمانی به درک تدبیر نائل آمد که ۵۰ یا ۵۱ سال داشت. کتاب پنج حلقه او بر تمام آثار و متون تاریخی شمشیرزنی تقدم دارد و در میان کتب هنرهای رزمی بی‌مانند است. خود موساشی می‌گوید: راهنمایی است برای هر آنکس که خواهان یادگیری تدبیر باشد.»

بنابراین این استاد شمشیرزنی در پی آموختن تدبیر است. از نکات جالب درباره زندگی نویسنده این کتاب، این است که برای عدم غافلگیری هیچ وقت وارد حمام نمی‌شد تا در وضعیتی که بدون سلاح و دفاع است، گرفتار نشود. به همین دلیل همیشه ظاهر به‌هم‌ریخته و پریشانی داشته است.

یکی از مفاهیم مهم عرفانی که به واسطه تکرار زیاد بین عموم مردم، احترام و تاثیرگذاری خود را از دست داده، تقویت روح و دادن ریاضت به جسم است. چنین اعمالی در عرفان باید با راهنمایی استاد انجام شود چون ممکن است نتایج مثبتی در بر نداشته باشند. به هر حال، یکی از جملات و آموزه‌های مهم نویسنده کتاب «پنج حلقه» درباره رابطه جسم و روح به این ترتیب است: «حتی آن‌ هنگام که روح‌تان آسوده است، به جسم خویش مجال سستی مدهید، و هنگامی که جسم‌تان آرمیده است مگذارید جان‌تان بیاساید. مگذارید روح از جسم تاثیر بپذیرد و یا جسم‌تان زیر نفوذ روح قرار گیرد.»

به هر حال ریشه مشابهت‌های عرفان اسلامی با فرازهایی از آموزه‌های کِندو را می‌توان در تعلق این عرفان‌ها به شرقِ عالم جستجو کرد.

مساله استاد و شاگردی نزد میاموتو موساشی

میامو موساشی جملات و آموزه‌های جالبی درباره آموزش و رابطه استاد و شاگردی در کتاب «پنج حلقه» دارد. اهمیت استاد و داشتن مراد و در واقع همان رابطه مرید و مرادی در عرفان اسلامی یکی از مولفه‌های مهم است که نمونه بارزش را می‌توان در رابطه مولانا و شمس تبریزی مشاهده کرد. البته استاد داشتن لزوما در معنای لفظی آن خلاصه نمی‌شود بلکه برخی از عرفا گاهی با جمله یک کودک یا دیدن یک منظره در طبیعت، درس گرفته و تحولی قابل ملاحظه در آن‌ها رخ می‌داده است. یک بخش مهم از کتاب «پنج حلقه»‌ مقایسه‌ای است که نویسنده بین شیوه درودگر با استاد تدبیر می‌کند. درودگر به معنای معمار و سازنده ساختمان است. موساشی معتقد است استاد مانند سوزن و شاگرد مانند نخ است. اما در شیوه درودگری راهکار به گونه دیگری است.

واژه اُشو (که پیش‌تر آن را شنیده‌ایم) یا راهب، در دوران کهن به معنای استادِ نیزه نیز بوده است. پس به این نکته توجه داریم که استاد هنرهای نظامیِ ساموراییان،‌ فقط در طریقت شمشیر خلاصه نمی‌شده و اساتید حوزه‌ها و سلاح‌های دیگر هم در این میان وجود داشته‌اند. یکی از جملات مهم موساشی درباره سلاح که در «پنج حلقه» آمده، این است: «به مصلحت نیست که شما تنها یک سلاح محبوب برای خود برگزینید. انس بیشتر از حد با یک سلاح به همان اندازه عیبناک است که آشنا نبودن با آن به حد نیاز.»

یکی از نکات جالبی که این استاد شمشیرزنی در کتابش و از جایگاه استاد به شاگرد به مخاطبش می‌گوید، این جمله است که البته شرح و بسط‌اش، کتابی در قامت و حجم «پنج حلقه» شده است: «غلبه بر یک مرد یا ده میلیون مرد روحیه یکسانی می‌طلبد.» خلاصه این کلام که نتیجه این کتاب شده، همان مفهوم کمیت _ کیفیت است که این محتوا هم به دلیل تکرار بسیار، معنای واقعی و احترام خود را در فرهنگ عامه و زندگی روزمره، از دست داده است.

درس‌های زندگی که بین آموزه‌های شمشیرزنی پنهان شده‌اند

برخی از مطالبی که موساشی در نوشته‌های خود آورده، در واقع درس‌های زندگی هستند که بین سطور مربوط به شمشیرزنی مستتر اند. یعنی موضوعاتی والاتر از شمشیرزنی را شامل شده و درباره درک انسان از زندگی هستند. برخی از این جملات که چند نمونه از آن‌ها را در این مطلب می‌آوریم، شباهت‌های زیادی با آموزه‌های عرفانی و احادیث دینی ما دارند که برخی از آن‌ها درباره دید نادرست اکثر مردم نسبت به جهان و زندگی مادی است: «مردمان جهان به سیاقی ناصواب بر پیرامون خویش نظر می‌افکنند، اینان هرآنچه را که نمی‌فهمند پوچ می‌پندارند. حال آنکه این معنای راستین تهیا نیست. این سرگشتگی است.» درباره این جمله، توضیح مفهوم تهیا لازم است: این لغت یک عبارت بودایی و به معنای سرشت‌خیال‌گون و نپاینده امور مادی است. خلاصه‌اش این‌که امور مادی و دنیایی پایدار نیستند. موساشی در این کتاب از منظور و مقصودش درباره استفاده از لفظ تهیا چنین می‌گوید: «مقصود من از تهیا آن چیزی است که آغاز و انجامی ندارد.» و اشاره‌اش به مسائلی بالاتر از امور مادی و ناپایدار است.

برخی دیگر از درس‌های زندگی موساشی برای مخاطبش در ادامه می‌آید:

«فروگذارن کامروایی خویشتن از عهده مردمان نادان بر نمی‌آید.»

«هر کاری در شروع دشوار می‌نماید.»

«فراگیری و فهم از معبر تجربه می‌گذرد.»

«به انواع مهارت‌ها و فنون بنگرید، همه‌جا زمان‌بندی در کار است.»

«آن‌چه را که نادیدنی است، درک کنید.»

«هرگز کار بی‌سود و سببی انجام مَدهید.»

«همان‌قدر که باورها و عقاید مردمان گونه‌گون و بسیار است، به همان‌ اندازه با ایده‌های ناهمگونی درباره امور یکسان رویاروی هستیم. از این رو ادراک و عقیده هیچ مردی درباره هیچ مکتبی مطلق و بی‌عیب نیست.»

«هرآنچه بزرگ باشد به سهولت درک می‌شود، هرآنچه خرد و حقیر است به دشواری»

«دشوار است که خود را بشناسید بی‌آنکه از دیگران شناختی داشته باشید. تمامی روش‌ها، مسیرهای انحرافی هم دارند.»

«هنگامی که به چیزی خو می‌گیرید، دیگر متکی به قوه بینایی و ناگزیر به استفاده از چشمان خویش نخواهید بود. افرادی طریقت را فرا می‌گیرند،‌ بمانند استادان موسیقی که اوراق موسیقایی خویش را فراروی می‌نهند، شمشیر برکشیده خویش را بدین سوی و آن سوی می‌برند، اما این به معنای آن نیست که بر آلات خویش به شکلی خاص چشم می‌دوزند چراکه در آن صورت حرکات بی‌سببی از آنان سر می‌زند. لیک بدان معناست که آنان به شکلی طبیعی قادر به دیدن‌اند.»

آموزه‌های طریقت تدبیر

همان‌طور که سطور ابتدایی این مطالب عنوان کردیم، مکتبی که میاموتو موساشی در این کتاب، معرفی می‌کند «تدبیر بزرگ‌مقیاس» است. خلاصه کلام در این بخش، این است که برای موساشی، تدبیر در اولویت است و او بیشتر از آن‌که دنبال شمشیرزنی و مهارت‌هایش باشد به دنبال ارائه و انتقال این مفهوم است که تدبیر مهم‌تر است. یک شمشیرزن حین مقابله و رویارویی با حریف باید تدبیر داشته باشد و آموزش چگونگی به دست گرفتن شمشیر و ضربه زدن به حریف در مرحله بعدی اولویت قرار دارد.

به این ترتیب، ممکن است برای مخاطبی که آموزه‌های موساشی را درباره تدبیر می‌خواند، خلط مبحث و سوءتفاهمی پیش بیاید. بنابراین او پس از توضیحات، بسیار سعی می‌کند سوءتفاهم را برطرف کرده و به خواننده نوشته‌هایش بفهماند که چالاکی شمشیرزن تنها عامل کافی برای پیروزی نیست. بنابراین می‌گوید: «اما آیا برای پیروزی، چیره‌دستی و چالاکی صرف بس است؟ جانمایه شیوه تدبیر این چنین نیست.»

جمله مهم مولف در باره تدبیر این است:‌ «آن هنگام که دیگر فریفته مردمان نشوید، فرزانگی تدبیر را در خواهید یافت.» بنابراین، تدبیر فقط در شمشیرزنی برای او مهم نیست و باید در تمام لحظات زندگی سالک حضور داشته باشد. در مکتب تدبیر موساشی، بین دیدن و مشاهده‌کردن تفاوت وجود دارد و او این تفاوت را به خوبی تشریح کرده است که در سطور پایین‌تر به آن خواهیم پرداخت. مشاهده نزد موساشی، اهمیت و جایگاه والاتری نسبت به دیدن دارد. چون: «مشاهدهْ قدرتمند؛ و دیدن ناتوان است. در تدبیر مهم است که چیزهای دور را چنان بینی که گویی نزدیک‌اند و چیزهای نزدیک را از فاصله به تماشا بنشینی.»

همچنین، در آموزه‌های تدبیری او می‌خوانیم: «در تدبیر، آن‌وقت که حریف قصد ضربه‌زدن دارد باید او را متوقف نمایید»، یک نکته تدبیری دیگر موساشی که البته می‌شد در بخش درس‌های زندگی هم آن را ذکر کرد، به این ترتیب است: «نکته‌ای به‌سزا در تدبیر وجود دارد و آن این‌که اقدامات سودمندِ رقیب را سرکوب نمایید اما بگذارید تا اقدامات بیهوده‌اش را به اجرا درآورد.»

«اشخاص ماهر قادرند ضرباهنگی پرشتاب را به اجرا درآورند.»

«استادان راستین هیچگاه ناساز نمی‌نوازند، اینان همواره آزموده و آگاهند و هرگز پریشان‌خیال نمی‌گردند. این مثال ما را به بنیاد تدبیر رهنمون می‌سازد.»

آموزه‌هایی برای شمشیرزدن

در این بخش از مطلب هم تعدادی از جملات مهم موساشی را به عنوان نمونه می‌آوریم که در زمینه آموزش شمشیرزنی مطرح شده‌اند. یکی از مهم‌ترین این جمله‌ها به این ترتیب است: «هنگام که زندگی‌ات را قمار می‌کنی، باید از هرآنچه در کف اختیار توست بهره گیری.» یک نکته مهم درباره آموزه‌های این کتاب این است که موساشی مسائل را تا یک حد و مرز مشخص تبیین کرده و در ادامه نوشته است: «جزئیات این موارد قابل تبیین نیستند. از یک‌چیز، ده‌هزار چیز را فرا بگیر. هنگامی که به درک شیوه تدبیر برسید، چیزی بر شما پوشیده نمی‌ماند.» چنین جملاتی چندین بار در کتاب تکرار شده و به این معنی هستند که باقی مفهوم را باید از طریق تمرین و ممارست عملی به دست آورد نه از راه تئوری و نظری.

در همین بخش توجه به این امر، ضروری است که هنگام ضربه زدن به دشمن، به وسیله شمشیر، نزد موساشی «بریدن» و «شکافتن» دو مفهوم متفاوت و مجزا هستند. به تعبیر او هنگامی که برش می‌دهید روح‌تان استوار و جزم است. همچنین،‌ گرفتن شمشیر در دست، یعنی پایان تردید و البته آغاز به‌کارگیری تدبیر: «زمانی که شمشیر بر می‌کشید، باید برای ضربه زدن به دشمن مصمم باشید. »

پایبندی به اصول و احترام به آموزه‌ها از نکات قابل توجه دیگری است که می‌توان بین سامورایی‌ها و البته موساشی به عنوان یک سامورایی کهنه‌کار مشاهده کرد. یعنی از بین بردن یا شکست رقیب، با هر روش و وسیله‌ای ارزشمند و قابل احترام نیست: «حتی آن هنگام که حریفی را از پای در می‌آورید، چنانچه طبق آموزه‌های پیشین خود عمل نکرده‌اید، ره به خطا برده‌اید.»

یکی از آموزه‌های مهم شمشیرزنی میاموتو موساشی «دگرگونی دریا و کوه» است. این آموزه، یک نکته تکنیکی است که در زندگی روزمره هم کاربرد مهمی دارد. توضیح این فن یا تیتر به این ترتیب است که «در رویارویی با دشمن بر تکرار چندباره یک عمل پای نفشاریم. شاید ناگزیر از تکرار دوباره یک کار شوید، اما از انجام آن برای سومین بار پرهیز کنید.» کمی بالاتر اشاره کردیم که نزد موساشی، مشاهده با دیدن فرق دارد و در آموزه‌های شمشیرزنی‌اش می‌خوانیم که در طریقت تدبیر، چشم دوختن یعنی خیره شدن به جان رقیب. به قول نویسنده، مشاهده و دیدن دو شگرد متفاوت نگریستن‌اند. مشاهده در برگیرنده تمرکزی اکید بر احوال دشمن، تماشای وضعیت میدان نبرد، چشم دوختن با دقت بسیار، تماشای پیشرفت نبرد و دگرگونی فرصت‌ها و اولویت‌هاست. این شیوه‌ای موثق برای پیروزی است. او بر این تاکید دارد که شمشیرزن به اعماق وجود دشمن رخنه کرده و دشمن را از ژرفای جانش ویران کند: «هنگامی که با دشمن می‌ستیزیم، حتی آن وقت که به نظر می‌آید ما با بهره‌گیری از طریقت تدبیر می‌توانیم بر وی فائق آییم،‌ چنانچه بارقه دلیری در وجودش خموش نگردد، هرچند به ظاهر او را از پای می‌افکنیم اما در ژرفای جانش شکست‌ناخورده می‌ماند.»

از نظر موساشی، شمشیرزن باید آن‌قدر تمرین کند تا بتواند تصمیمات آنی بگیرد و در یک لحظه، روش مبارزه‌اش را تغییر دهد تا موجب غافلگیری دشمن شود.

در ادامه تعدادی از جملات کتاب «پنج حلقه» را که درباره آموزش شمشیرزنی و مبارزه هستند، مرور می‌کنیم:

«چنانچه مردی از مزایای شمشیر بلند آگهی یابد، یک تنه قادر به شکست ده مرد خواهد بود.»

«با نیزه می‌توانید در پیکار پیشقدم شوید؛ حال‌ آنکه تبرزین کاربرد دفاعی دارد. در دستان دو مرد با زورمندی یکسان، نیزه اندکی بر کارآمدی می‌افزاید.»

«بر پیشانی و فضای میان دو چشم‌تان چروک نیاندازید. چشم‌های‌تان را نچرخانید و به آنها مجال باز و بسته شدن مدهید، بلکه قدری تنگ‌شان کنید.»

«هنگامی که دشمن یورش می‌آورد، پریشان نگردید اما به پریشانی و تشویش تظاهر کنید.»

«زمانی که دشمن هجوم می‌آورد، شما با نیرویی بیشتر بر وی یورش برید.»

«اگر بر قدرت تکیه کنید، هنگامی که شمشیر بر شمشیر دشمن می‌کوبید، لاجرم ضربتی بسیار نیرومند فرو خواهید آورد. اگر چنین کنید، عنان شمشیر خود را نیز از کف می‌دهید. از این رو آن کلام که “پیروزی از آن زورآورترین دستان است” سخنی به گزاف است.»

نتیجه‌گیری

مطالعه کتاب «پنج حلقه»‌ دربردارنده درس‌ها و نکات اخلاقی و انسانی جالبی است. به کارگیری تدبیر، داشتن هدف، ریتم و ضرباهنگ و تمرکز ذهنی از جمله مطالبی هستند که مخاطبِ کتاب با خواندنش آن‌ها را خواهد آموخت. مهم‌ترین نکته این است که فردی مانند یک شمشیرزن که قرار است بکشد یا کشته شود، نباید چنین کاری را با کینه یا رذیلت اخلاقی انجام دهد بلکه چنین کاری را می‌توان به چشم یک هنر و عاملی برای تزکیه روح و پرورش وجود انسانی نیز انجام داد.

منبع: مهر

 

انتهای پیام/

 

کتاب‌خانه‌ای سیار برای کودکانی که در مناطق محروم زندگی می کنند

به گزارش کتابونه؛  کودکان زیادی روزانه وقت خود را با تبلت و بازی‌های رایانه‌ای می گذرانند و اگر خانواده وقتی برای خواندن کتاب‌های داستانی برای کودک تعیین نکند، قطعا با دنیای کتاب بیگانه خواهند شد.

کتاب‌خانه‌های عمومی در سطح شهر‌ها فرصتی برای مطالعه و گذراندن وقت با کتاب را برای مردم فراهم می‌کند. اکثرکتابخانه‌ها فضایی را مخصوص کودکان در نظرگرفته تا کودکان هم در کنار کتاب از برنامه‌های تفریحی استفاده کنند. مرتب و به روز شدن کتاب‌ها در کتابخانه‌ها خصوصا در زمینه کودکان امری مهم است و باید توجه بسیار به آن داشت.

کتابخانه‌ها نقش مهمی در علاقه‌مند کردن کودکان به کتاب و کتابخوانی دارند و از طرفی کتابداران باید علاوه بر داشتن دانش در این زمینه، در زمینه نحوه برخورد با کودکان و تشویق آنها به کتابداری مهارت داشته باشند و زمانی را برای معرفی و آشنایی کودکان با کتاب اختصاص دهند.

کتابخانه‌های بسیاری در کشور فضایی را مخصوص کودکان در نظرگرفته، اما فقط این نام را یدک می‌کشند و می‌توان آن را انباری از کتاب‌های قدیمی دانست که جذابیتی برای کودکان ندارد و اگر کودکی برای گرفتن کتاب به آنها مراجعه کند آن کودک را می‌توان از آن دسته کودکانی درنظرگرفت که مدرسه و خانواده توانسته آن را تا حدی به کتاب علاقه‌مند سازد. کتاب‌خانه باید به تنهایی محیطی را برای کودک فراهم کند که بتواند او را به دنیای زیبای کتاب جذب کند.

باغ کتاب تهران فضایی کاملا مخصوص برای کودکان درنظرگرفته که روزانه شاهد حضور تعداد زیادی از کودکان و دانش آموزان و نوجوانان هستیم. این فضا مخصوص کودکانی است که در تهران زندگی می‌کنند و دانش آموزان در شهر‌های دیگر شاید فقط نام و عکسی از آن را دیده باشند. در شهر‌های بزرگ کشور هم کم و بیش شاهد ایجاد محیط و فضا‌های مخصوص کودکان هستیم ولی نه به اندازه و امکانات باغ کتاب، ولی درهرصورت کودکان را از مطالعه و آشنا سازی با کتاب بی نصیب نخواهد گذاشت. در این جا بهتر است بپرسیم که سهم کودکان در مناطق محروم از کتاب و کتاب‌خانه چیست؟

در این میان هستند کسانی که برای این امر تلاش فراوان انجام می‌دهند از جمله این تلاش‌ها به برپاییاتوبوس سفیر دانایی می‌توان اشاره کرد. اتوبوس سفیر دانایی به صورت ماهانه و یا در مناسبت‌های ملی و مذهبی، دانش آموزان یک مدرسه شهری را با خود همراه کرده و با حضور در روستا‌های فاقد کتابخانه به معرفی کتاب برای کودکان و حتی خانواده‌ها در روستا می‌پردازد. در این میان هم کتابداران کتاب‌خانه سیار ساعاتی را با مادران و معرفی کتاب به آنها اختصاص می‌دهند.

برنامه کتابخانه سیار سفیر دانایی این است که کودکان و دانش آموزان را با کتاب‌هایی با موضوعات مختلف آشنا و تعدادی از کتاب‌ها را برای آنها قصه خوانی می کنند تا کودکان مناطق محروم هم از لذت دنیای زیبای کتاب بهره‌مند شوند.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

انتهای پیام/

فست فود زنجیره‌ای رونفیله

فست فود زنجیره‌ای رونفیله با هدف معرفی طعم ایرانی غذاهای فست فودی به ثبت رسید، رسپی و منوی غذای فست فودهای رونفیله توسط بهترین سرآشپزهای کشور و پس از سال‌ها تحقیق، تنظیم و توسط کارشناسان تغذیه تأیید شده است.

مواد اولیه‌ای که در خط تولید فست فود رونفیله به‌کار می‌رود از بهترین تولیدکننده‌ها و عرضه‌کننده‌های مواد اولیه فست فود، بعد از کنترل کیفیت و تأیید استاندارد، تهیه و در اختیار شعب فست فود رونفیله قرار می‌گیرد. منوی غذای رونفیله شامل مرغ سوخاری یا کنتاکی که با طعم‌دهنده‌ها و رسپی خاص تهیه می‌شود، انواع پیتزای ایتالیایی و پیتزای آمریکایی، انواع برگر با سس مخصوص است. در صورت درخواست جهت اخذ نمایندگی برند فست فود زنجیره‌ای رونفیله، تمامی مراحل راه‌اندازی فست‌فود از مشاوره اولیه و طراحی و اجرای دکوراسیون تا تبلیغات و فروش توسط کادر مجرب و حرفه‌ای راه اندازی فست فود انجام خواهد شد. شعب فست فود رونفیله باهدف اتوماسیون و افزایش بهره‌وری توسط پیشرفته‌ترین تجهیزات آشپزخانه فست فود، تجهیز می‌شوند. استخدام پرسنل فست فود توسط سرآشپزهای حرفه‌ای انجام می‌شود و در خصوص نحوه آماده‌سازی غذا، پخت غذا و استفاده و نگهداری از تجهیزات آشپزخانه آموزش می‌بینند.

درباره برند فست فود زنجیره‌ای رونفیله
منوی غذای فست فود رونفیله
فهرست شعب فست فود زنجیره‌ای رونفیله

فست فود رونفیله

اعطای نمایندگی فست فود رونفیله

شعر؛ عاملی برای تقویت وحدت اسلامی در جهان اسلام

به گزارش کتابونه؛ رضا اسماعیلی شاعر، در خصوص شعر‌هایی که درباره اربعین سروده می‌شود، گفت: شعر‌هایی که با موضوع اربعین سروده می‌شود، در زیر شاخه شعر عاشورایی قرار می‌گیردچون این شعر‌ها از عاشورا و قیام عاشورا سخن می‌گویند.

وی افزود:تمام موضوع شعر درباره اربعین و پیاده روی اربعین در سال‌های اخیر راه افتاده است که انگیزه‌ای برای شاعران شد تا بیشتر به آفرینش ادبی در این باره دست بزنند.

این شاعر با بیان اینکه طبیعتا شعر عاشورایی یکی از شاخه‌های پربار ادبیات دینی و آیینی ماست، گفت:این ادبیات در زمان اهل بیت آغاز شد و از قهرمانان کربلا مثل امام حسین (ع)، امام سجاد (ع) و حضرت زینب (س) شعر‌هایی درباره قیام عاشورا برجای مانده است. زمان شعر عاشورایی به عاشورای سال ۶۱ هجری قمری برمی گردد که شاعران سعی کردند این حماسه سترگ را بازآفرینی کنند و حماسه اباعبدلله الحسین را به تصویر بکشند.

اسماعیلی با تاکید بر اینکه اربعین حسینی حرکتی است که می‌تواند در اصلاح روند ادبیات عاشورایی تاثیر بگذارد، بیان کرد:سرایش شعر در زمینه اربعین در مسیر ایجاد وحدت اسلامی، مبارزه با خرافات و ایجاد بدعت‌های دینی است و می‌تواند همه توطئه‌هایی را که دشمنان جهان اسلام برای بی اثر کردن وحدت اسلامی انجام دادند، بی اثر کند.

این شاعر با اشاره به اینکه بحث ظلم ستیزی، مظلوم نوازی، خنثی کردن توطئه‌های جهان اسلام در شعر‌های اربعین مطرح می‌شود، بیان کرد:در شعر‌هایی با موضوع اربعین می‌توانیم آن عظمت و شکوه اسلام ناب محمدی را به تصویر بکشیم که باعث بیداری، خود آگاهی و خود یابی هویت فرهنگی می‌شود و می‌تواند در جهان اسلام یک جوشش ایجاد کند تا بتوانیم آن شکوه و افتخار صدر اسلام را زنده و آن روح وحدت و برابری را ایجاد کنیم که همه این‌ها از برکات سرایش شعر درباره اربعین است.

اسماعیلی با اشاره به اینکه شاعران با زبان شعر به بازآفرینی حماسه عاشورا، اهداف والای قیام امام حسین (ع) می‌پردازند، اظهار داشت: امروز بزرگتری ضرورتی که وجود دارد این است که اسلام با توطئه‌های رنگارنگی مواجه است که می‌خواهند با اختلاف افکنی بین مذاهب مختلف اسلامی دو دستگی ایجاد کنند و اهداف پلید خود را محقق کننداز این رو سرودن درباره اربعین می‌تواند این تفرقه افکنی‌ها را خنثی کند و وحدت اسلامی، خود آگاهی و بیداری را در جهان اسلام تقویت کند.

وی با بیان اینکه وقتی مردم مسلمان بصیرت پیدا کنند این توطئه‌ها خنثی و آن وحدت تقویت می‌شود  و می‌توانند آن روح شریعت ناب محمدی را که توحید اسلامی است به اهتزار در آورند، گفت: تمام مسلمانان می توانند زیر پرچم توحید با زور و زر و تزویر مبارزه کنند. این ضرورت‌هایی است که ایجاب می‌کند، شاعران به بحث اربعین توجه ویژه‌ای داشته باشند.

اسماعیلی با اشاره به اینکه شرکت در پیاده روی اربعین نوعی لبیک گفتن به دعوت امام حسین (ع) است، تصریح کرد: امروز این ضرورت وجود دارد که شاعران عاشورایی با سرودن درباره اربعین چهره شمر و یزید امروز را به مردم نشان دهند. گروه‌های تکفیری مانند داعش و القاعده ادامه خوارج هستند که در زمان حضرت علی (ع) ایجاد شد و دوباره این نهله‌های گمراه ظهور کردند از این رو سرودن شعر عاشورایی می‌تواند چهره‌های واقعی آنها را نشان دهد و جهان اسلام با نگاه توحیدی به سمت مدینه فاضله توحیدی گام‌های بلندتری را بردارد.

 

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

انتهای پیام/

رونمایی از کتاب “فرهنگ هخامنشی و سنت‌های محلی در آناتولی، قفقاز جنوبی و ایران”

به گزارش کتابونه؛ «فرهنگ هخامنشی و سنت‌های محلی در آناتولی، قفقاز جنوبی و ایران» که مجموعه مقالاتی باستان‌شناسانه از نویسندگان و محققان ایرانی و کشورهای حوزه قفقاز است، به کوشش اسکولد ایوانچیک و واختانگ لیچلی و با ترجمه شاهین آریامنش توسط نشر میراث فرهنگی و آریارمنا به چاپ رسیده است.

مرتضی رضوانفر، عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی در تحلیل آثار مشترک ایران و قفقاز، گفت: گستره تمدنی ایران، بسیار گسترده‌تر از موقعیت جغرافیایی فعلی است. در منطقه قفقاز شمالی روستاهایی وجود دارند که به زبان پهلوی صحبت می‌کنند. در این منطقه روستایی به نام پرشیا وجود دارد.

وی افزود: جمهوری اوستیا به مردمی تعلق دارد که خود را «ایرونی» و سرزمین شان را «ایرستون»، می‌دانند. ایرانیان در این منطقه، مسجد ساخته‌اند و حدود قرن ۱۸ یا ۱۹ میلادی، پس از قحطی در ایران به این منطقه کوچ کرده‌اند.

رضوانفر به منطقه کاواردینا بالکاریا، اشاره کرد و گفت: بلندترین قله اروپا در این منطقه است و البرز نام دارد آن را در لهجه محلی «اَلبروز» می‌گویند اما این نام را بر فرزندان خود نیز می گذارند. خود مردم قفقاز معتقدند که مردم ایران از این منطقه، به ایران و نجد آن کوچ کرده اند.

دکتر مهسا ویسی، باستان‌شناس، به نفوذ هخامنشیان در منطقه گرجستان، ارمنستان و آذربایجان اشاره کرد و گفت: ایبریای باستان، منطقه‌ای است که از شرق گرجستان آغاز می‌شود و تا آذربایجان ادامه دارد. در این منطقه هنر هخامنشی را به وضوح می‌توان دید، آثار معماری، مهرها، جواهرات و آثار هنری بسیاری در این منطقه وجود دارد که نشان از همکاری و پیوستگی آن با هخامنشیان است و به وضوح از آثار هخامنشی، تاثیر گرفته‌اند.

ویسی افزود: با وجود التقاطی بودن هنر هخامنشی، این هنر ویژگی‌های سبکی خود را دارد و اساس آن برگرفته تفکر یک‌پارچگی سرزمین است. با وجود این که پس از هخامنشیان، هنر آنها به هنر هلنی تغییر شکل یافت اما در گرجستان پساهخامنشی این هنر همچنان ادامه یافت.

وی افزود: در این منطقه حتی کاخ‌ها و سرستون‌هایی وجود دارد که حتی اندازه‌های آن بر اساس تناسب ریاضی هخامنشی ساخته شده است. تفکر صلح و برابری، پیامی بوده است که هخامنشیان حتی در قالب هنر نیز آن را به دیگران ارائه کردند.

در پایان برنامه نیز شاهین آریامنش درباره کتاب توضیحاتی داد و مراسم رونمایی پایان یافت.

 

منبع: ایرنا

 

انتهای پیام/